مةروان عبدالباقي أحمد
لە گۆڕەپانی سیاسیی هەرێمی کوردستاندا، درۆکردن لەسەر کات بووەتە هونەرێکی پیشەگرانە کە کابینەکەی مەسرور بارزانی و هاوبەشە حزبییەکانی بە بەرزترین ئاست بەکاری دەهێنن. مانگ دوای مانگ، جەماوەری مانو و داغدار بە هەمان ڕستە و دەستەواژەی باواڵە و بێزارکەر دەپڵۆپێنرێن: «دانوستانەکان بەردەوامن»، «ڕێککەوتن زۆر نزیکە»، «کۆبوونەوەکان ئەرێنی بوون»، و «گفتوگۆکان بنیاتنەر بوون». بەڵام لە پشت ئەم ڕوانگە برەقە ڕاگەیاندنییانەوە، هیچ شتێک لە واقیعی تاڵی خەڵکدا ناگۆڕێت؛ مووچە هێشتا وەک خێرپێکردن دابەش دەکرێت، کەرتی گشتی لە لێواری داڕزاندایە، گەنجان بە کۆمەڵ سەری خۆیان دەهەڵگرن، و ئیدارەدانی وڵاتەکەش بە هەمان عەقڵییەتی قۆرخکاری و زۆنبەندی بەردەوامە. کۆمەڵگەی کوردستان بە کرداری گەیشتووەتە ئەو بڕوایەی کە بەرپرسان چیتر خەریکی دروستکردنی کابینەیەکی نوێ نین، بەڵکو تەنها سەرقاڵی داهێنانی «بیانووی تازەن» تا دواخستنی پرۆسەکە بە شەرعی پیشان بدەن و تاڵانکارییەکانی خۆیان لە پشت تەمومژی سیاسییەوە بشارنەوە.
ئەم بەکارهێنانە بێشەرمانەی لێدوانە دپلۆماسییەکان، نیشانەی سیستمێکە کە بە تەواوەتی لە ئازار و پێویستییەکانی هاوڵاتییان دابڕاوە. کاتێک سەرکردەکان لە هۆڵە ئارام و بریقەدارەکانیاندا دادەنیشن و بە دەم پێکەنینی کامێراکانەوە باسی «پیشکەوتنی دانوستانەکان» دەکەن، هاوڵاتیی ئاسایی لە ژێر بارگرانیی هەڵئاوسان، نەبوونی سەرەتاییترین خزمەتگوزارییەکان و ناڕوونیی ئایندی منداڵەکانیدا دەپووکێتەوە. پرۆسەی پێکهێنانی حکومەت نەبووەتە ئامرازێک بۆ خزمەتکردن، بەڵکو بووەتە شانۆگەرییەکی درێژخایەن بۆ دابەشکردنی خەزێنەی گشتی و دەستبەسەرداگرتنی کەرتی نەوت و گومرگەکان؛ هەربۆیە کاتێک لەسەر دابەشکردنی دەستکەوتە حزبییەکانیان ڕێکناکەون، بە ئاسانی بیانوویەکی نوێ فڕێدەدەنە ناو میدیاکان تا تەمەنی ئیفلیجییەکە درێژتر بکنندەوە.
کۆتایی ئەم یارییە سیاسییە ماندووکەرە، حەقیقەتێکی زۆر بەئازارمان بەڕوودا دەپەکێنێتەوە کە چیتر هیچ گوتارێکی فەرمی ناتوانێت پەردەپۆشی بکات: لە کوردستاندا، رەنگە حکومەتێکی بەهێز و بەرپرسیار هەرگیزمەگەڕێ بەدوایدا و هەرگیز نەیەت، بەڵکو تەنها بیانووە نوێیەکانن کە هەمیشە و تەواو لە کاتی خۆیاندا دەگەن.